W potoku wiosenny

pociągimagesW potoku wiosennej strugi                      od słońca                                             poczekaj   nie biegnij już tak
Po drodze tulipany ci położę
Niżej  trawa i mech                            mokre od szczęścia
Płomieniami  pszczół                 zakręconych    w  locie
zawiązałaś ciepły szal
na noc   za ciężką
Nie biegnij do nieba
bo nie schwytam ci motyla
na szczęście
Nad srebrne łuki  i bramy otwarte                                                                                                
przy szklance winnego morza
wracamy na tory
Tak dawno odszedł pociąg

G.C.